Szósta Niedziela Wielkanocy, 10.05.2026

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze – Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie.

Nie zostawię was sierotami. Przyjdę do was. Jeszcze chwila, a świat nie będzie już Mnie widział. Ale wy Mnie widzicie; ponieważ Ja żyję, i wy żyć będziecie. W owym dniu poznacie, że Ja jestem w Ojcu moim, a wy we Mnie i Ja w was.

Kto ma przykazania moje i je zachowuje, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie».

Papieskie słowo

Wniebowstąpienie Pańskie. Jest to święto, które dobrze znamy, ale może ono rodzić pewne pytania, przynajmniej dwa. Pierwsze: dlaczego świętować odejście Jezusa z ziemi? Mogłoby się wydawać, że Jego odejście to chwila smutna, a nie właśnie powód do radości! Dlaczego świętować odejście? To jest pierwsze pytanie. Drugie pytanie: co Jezus robi teraz w niebie? Pierwsze pytanie: dlaczego świętować? Drugie pytanie: co Jezus robi w niebie?.

Dlaczego świętujemy. Bowiem z Wniebowstąpieniem zdarzyło się coś nowego i wspaniałego: Jezus zaniósł nasze człowieczeństwo, nasze ciało do nieba – po raz pierwszy! – to znaczy zaniósł je do Boga.

Drugie pytanie: co Jezus robi w niebie? Wstawia się za nami przed Ojcem, pokazuje Mu nieustannie nasze człowieczeństwo, pokazuje rany. Lubię myśleć, że Jezus przed Ojcem modli się w ten sposób, pokazując Mu rany.  (Franciszek)