Parafia Św. Anny

Szczegóły

Opublikowano: 15 sierpień 2026

Szesnasta Niedziela, 19.07.2026

Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść:

«Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł.

A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?”

A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”».

PAPIESKIE SŁOWO

Ewangelia przedstawia nam przypowieść o ziarnie i chwaście. Rolnik, który posiał dobre ziarno na swoim polu, odkrywa, że nieprzyjaciel w nocy zasiał chwast, roślinę wyglądem bardzo zbliżoną do pszenicy, ale zachwaszczającą.

W ten sposób Jezus mówi o naszym świecie, który w rzeczywistości jest wielkim polem, gdzie Bóg zasiewa pszenicę, a zły duch chwast, tak więc rosną razem dobro i zło. Dobro i zło rosną razem. Widzimy to na podstawie kronik, w społeczeństwie, a także w rodzinie i w Kościele. A kiedy obok dobrego ziarna zauważamy złe zielsko, mamy ochotę wyrwać je od razu, żeby „oczyścić pole”.  Ale Pan dziś nas przestrzega, że chęć zrobienia tego to pokusa – nie można stworzyć świata doskonałego i nie można czynić dobra, niszcząc pochopnie to, co niedobre, gdyż powoduje to gorsze skutki; dochodzi do tego, że — jak to się mówi — „wylewa się dziecko z kąpielą”.

Istnieje jednak inne pole, gdzie możemy zrobić porządek – pole naszego serca, jedyne, w którym możemy interweniować bezpośrednio. (Franciszek)